تبلیغات
تازه های حسابداری و اخبار پیام نوری - تصمیم گیری بر اساس بهای تمام شده:
 
 
پیغام مدیر :
با سلام خدمت شما بازدیدكننده گرامی ، خوش آمدید به سایت من . لطفا برای هرچه بهتر شدن مطالب این وب سایت ، ما را از نظرات و پیشنهادات خود آگاه سازید و به ما را در بهتر شدن كیفیت مطالب یاری کنید.
 
 
تصمیم گیری بر اساس بهای تمام شده:
نوشته شده در شنبه 31 فروردین 1392
ساعت : 09:53 ب.ظ
نویسنده : رضا بالایی ثمرین

چكیده :

روش‌های اندازه‌گیری هزینه‌ها و اقلام بهای تمام شده كه از مرحله طراحی و برنامه‌ریزی تا مرحله توقف و كنارگذاری خط تولید محصول مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفته است، از آنجایی‌كه هزینه‌ها در یك سازمان مهم و سرنوشت ساز هستند، روش‌های اندازه‌گیری آنها نیز باید مورد توجه قرار گیرد.‌این روش‌ها و ارزیابی‌ها برای كمك به مدیریت جهت تصمیم‌گیری بهتر در طول دورة عمر محصول است، دراین مقاله سعی شده دوره عمر محصول به سه مرحله تقسیم شود كه شامل مرحله طراحی و برنامه‌ریزی، مرحله تولید و نهایتاً مرحله توقف و كنارگذاری محصول است و برای هر یك از مراحل سه‌گانه روش‌های هزینه‌یابی پیشنهاد شده است.


واژه‌های كلیدی

دوره عمر محصول، هزینه‌یابی هدف، هزینه‌یابی كایزن، هزینه‌های كیفیت، هزینه‌های زیست محیطی.

مقـدمـه

سه كاربرد مهم مدیریت از اطلاعات بهای تمام شده به شرح زیر است:

1- استفاده از اقلام بهای تمام شده برای ساخت و یا توقف تولید یك محصول و اثر آن بر مشتریان

2- استفاده از بهای تمام شده برای قیمت‌گذاری (مثلاً در قیمت‌گذاری انتقالات داخلی یا در قرار دادهایی كه قیمت براساس بهای تمام شده تعیین می‌شود)

3- شناسایی فرصت‌ها یا نیازها برای بهبود طراحی فرآیند و طراحی محصول و فرآیند عملیات تولید

در‌این مقاله در ارتباط با بخش سوم استفاده از اطلاعات بهای تمام شده بحث می‌شود.

نمودار (1) روش مفیدی برای یافتن فرصت‌های موجود ارائه می‌كندكه حاكی ازكاربرد اقلام بهای تمام شده برای طراحی و بهبود فرآیند و طراحی و بهبود محصول است. نمودار (1) دوره‌های زمانی برنامه‌ریزی اولیه تولید یك محصول و همچنین خروج احتمالی از بازار موجود را ارائه می‌كند. سه مرحله مهم در یك دوره عمر محصول(1) وجود دارد: مرحله طراحی و برنامه‌ریزی، مرحله تولید و مرحله پشتیبانی و فروش محصول.

هزینه‌یابی دوره عمر محصول اغلب در مرحله برنامه‌ریزی استفاده می‌شود.‌این روش هزینه‌یابی، تلاش می‌كند هزینه‌های محصول را طی دوره عمر محصول برآورد كند. هزینه‌یابی هدف (2) طیّ دوره برنامه‌ریزی استفاده می‌شود و انتخاب نوع فرآیند و نوع محصول را هدایت می‌كند. با استفاده از‌این روش محصولی براساس بهای تمام شده، تولید می‌شود كه‌این بهای تمام شده باید یك سطح قابل قبولی را از سود، قیمت برآوردی بازار محصول، حجم فروش وكاركرد هدف (مورد نظر) را ارائه كند.]1[ هزینه‌یابی كایزن (3) به شناسایی فرصت‌های كاهش بهای تمام شدة طی دوره تولید توجه دارد.هر روش هزینه‌یابی یك دیدگاه مجزا و استفاده منحصر به فرد دارند كه در مطالب آتی گفته خواهد شد.

هـزینه یـابی هـدف

بطور كلی حدود 80 درصد از هزینه‌های محصول در طی مرحله طراحی محصول تعهد می شود و یا انجام می گیرد. طی این دوره، طراحان طرح محصول را انتخاب می‌كنند و فرآیندی كه یك سازمان برای ساخت یك محصول استفاده خواهد كرد را طراحی می‌كند. گرچه الگوهای مختلفی برای محصولات مختلف وجود دارد، در نمودار(2) الگوی كلی تعهد هزینه(4) یا وقوع هزینه طی مراحل سه گانه محصول

خلاصه شده است.]2[

همانطوركه به طور ضمنی در نمودار (2) نشان داده شد. كنترل مؤثر بهای تمام شده طی مرحله برنامه‌ریزی و طراحی محصول صورت می‌گیرد و نه در زمانی كه محصول و فرآیند قبلاً طراحی شده و فعلا محصول در حال تولید است. طی مرحله تولید محصول، اغلب هزینه‌های محصول از قبل تعهد شده و هدف کاهش بهای تمام شده است.‌این برداشت از الگوی هزینه‌ها منجر به كنترل بهتر هزینه‌ها طی مرحله برنامه‌ریزی محصول می‌شود.

هزینه‌یابی هدف یك ابزار مدیریت بهای تمام شده است كه طراحان طی مرحله طراحی محصول و طراحی فرآیند تا جهت كاهش اقلام بهای تمام شدة تولید محصول در آینده استفاده شود. مهمتر از همه، هزینه‌یابی هدف ابزاری برای ترویج و تسهیل ارائه اطلاعات بین اعضای تیم طراحی كه مسؤول پاسخگویی به طراحی محصول است. هزینه‌یابی هدف، مشتری مدار است.‌این هزینه‌یابی با قیمت، كیفیت و نیازهای كاركرد یا كارآیی(5) كه توسط مشتری تعریف می‌شود شروع می‌شود. به همین دلیل، مشاهدات هزینه‌یابی هدف را هزینه‌یابی براساس قیمت(6) گویند، در عوض رویكردهای سنتی بهای تمام شده بعلاوه درصدی را هزینه‌یابی براساس بهای تمام شده (7) گویند.

مشتـری مـداری

همانطور كه در نمودار (1) پیشنهاد شده است، هزینه‌یابی هدف با برآورد قیمت محصول در بازار شروع می‌شود كه‌این قیمت بیانگر كاركرد و ویژگی‌های محصول و قابلیت رقابت محصول در بازار است. یك رویكرد‌ این است كه طراحان به تشریح نیازهای مشتری بپردازند كه‌این نیازها تصور ارزش(8) برای مشتری است كه‌این ارزش نسبتی ازكاركرد به قیمت برای مشتری است. سازمان‌ها ارزش محصول را برای مشتری به روش‌های گوناگون افزایش می‌دهند: « كاركرد محصول را افزایش می‌دهند ولی قیمت را ثابت نگه می‌دارند» و یا «قیمت را كاهش می‌دهند ولی كاركرد محصول را ثابت نگه می‌دارند».

در هر محصول اجزایی زیادی از كاركرد وجود دارد. به همراه هر كاركردی یك صرف اضافی علاوه بر قیمت اولیة محصول وجود دارد. نهاده در فرآیند هزینه‌یابی هدف بُردار قیمت بازار، كاركرد محصول است كه فرآیند طراحی محصول را باید تأیید كند. یعنی قیمت هدف یكسری كاركردهای محصول را منعكس می‌كند كه‌این محصول را باید به مشتری ارائه كند. در‌این بحث دو جزء مهم وجود دارد: اول مشتری یا به طور كلی بازار قیمتی را برای كاركرد‌های طراحی شده در محصول ارائه می‌كند. دوم بازاری با كاركردهای مختلف برای همان محصول وجود دارد. برای مثال یك اتومبیل با قابلیت‌ها و كاركردهای مختلف وجود دارد، تولید کنندگان معمولاً كاركردها را انتخاب می‌كنند اما بازار یا مصرف‌كننده قیمتی را انتخاب می‌كند كه منعكس‌كننده یكسری كاركردهای محصول مورد پسند مشتری است.

فـرآیند هزینه‌یابی هـدف

زمانی كه اهداف « قیمت ـ كاركرد ـ كیفیت» پایه ریزی می‌شود، طراحان سود هدف را از قیمت فروش هدف كسر می‌كنند. رقم سود هدف در واقع حاشیة فروش در یك سازمان است، مبلغ باقیمانده، هزینه هدف (بهای تمام شده هدف) كه متمركز بر طراحی محصول است همانطور كه در نمودار (1) نشان داده شده است. فرآیند هزینه‌یابی هدف تكرار می‌شود و ادامه می‌یابد تا زمانی كه تیم طراحی محصولی را طراحی كنند كه اقلام بهای تمام شدة آن با بهای تمام شدة هدف برابر شود.

مزیت عمدة فرآیند هزینه‌یابی هدف‌این است كه اعضای تیم شامل نمایندگانی از بخش‌های طراحی، مهندسی فرآیند، خرید، تولید و بازاریابی هستند. این روش یك فرآیند همزمان برنامه‌ریزی است كه آن را برنامه‌ریزی متقارن(9) گویند. برای برنامه‌ریزی متقارن همه اعضای تیم طراحی بر یك هدف تمركز می‌كنند.هدف؛ ارائه محصول با قیمت، كیفیت و كاركرد هدف در یك بازار مشخص است. در‌این مرحله همه بخش‌ها با همدیگر برای تعیین كاركردها و تعیین ویژگی‌های محصول كار می‌كنند. برای مثال مهندسان طراحی باید محصولاتی كه ارزش افزوده‌ایجاد می‌كندرا طراحی كنند. مشتریان برای كاركردهای بدون ارزش، پول نخواهند پرداخت. بنابراین یك دقت مهم طی فرآیند طراحی محصول‌این است كه كاركردهایی از محصول كه سبب افزایش بهای تمام شده محصول می‌شود ولی سبب افزایش قیمت محصول نمی‌شود را حذف كنند، زیرا آنها هیچ ارزشی برای مشتری ندارند.

مزیت دیگر هزینه‌یابی هدف‌ این است كه به طور همزمان استقرار می‌یابد یعنی‌اینكه مرحله طراحی فرآیند و طراحی محصول همزمان است كه در‌این مرحله انتخاب طرح محصول بر بهای تمام شده محصول اثر مهمی‌دارد. برای مثال بدون فعالیت گروهی برای طراحی محصول، بخش مهندسی ممكن است فرآیند تولیدی را طراحی كند كه با استفاده از آخرین فناوری تولید ولی بدون توجه به بهای تمام شده یا قابلیت تولید باشد ویا ممكن است گروه بازاریابی طرح‌های زیادی از محصول ارائه كند كه مورد توجه مشتری است، مشتریان برای‌این نوع طرح‌ها پول می‌پردازند ولی بطور اساسی به‌این طرح‌ها توجه نشده است.

بعضی از تولیدکنندگان نمایندگانی از فروشندگان مواد نیز در تیم طراحی محصول دارند. كرایلسر(10) از فروشندگان مواد در برنامة كاهش هزینه‌های خرید مواد خود استفاده كرده بود.‌این برنامه فروشندگان مواد را به عنوان یك عضو فعال از واحد طراحی محصول برای استفاده از تجربیات آنها گنجانده بود، در‌این رویكرد استفاده از عقاید و اطلاعات طرفین، نیاز است.

در قرار دادهای بلند مدت، شركت جریمه‌ای را بابت نقض قرار داد در نظر می‌گیرد كه در آن بخشی از هزینه‌ها در صورت نقض قرار داد توسط فروشندة مواد به‌ایشان تخصیص می‌یابد. در‌این روش هدف ‌این است كه بهای تمام شدة محصول كاهش یابد، اما هدف‌این نیست كه به فروشندگان مواد فشار بیاورند. بنابراین، ‌این رویكرد برای كاهش بهای تمام شده محصول استفاده می‌شود. ]3[

مزیت مهم بررسی همزمان كاركردهای مختلف محصول در طراحی فرآیند و طراحی محصول ‌این است كه سبب كاهش بهای تمام شده تولید و زمان تولید محصول می‌شود. مزیت مهم دوم ‌این است كه هر یك از بخش‌های تیم در كاهش اقلام بهای تمام شده هدف نقش دارند.‌این بخش‌ها شامل خرید، طراحی، مهندسی است كه نهایتاً سبب دستیابی به بهای تمام شده هدف می‌شود.‌این رویكرد سبب تعیین مسؤولیت هر یك از بخش‌ها می‌شود، اما ساختار كلی اهداف گروه مربوط به كیفیت عملكرد و قیمت محصول است.

مفهوم هزینه‌یابی هدف در بیان ساده است ولی در عمل مشكل است.‌این‌ایده به‌این معنی است كه تیم تا آنجایی برای طراحی محصول و طراحی فرآیند دارد تلاش می‌كند كه بهای تمام شده آن كمتر از بهای تمام شده هدف باشد. تیم طراحی نمی‌تواند برای كاهش بهای تمام شده، طرح محصول یا كاركرد محصول را حذف كند. تیم طراحی باید به‌وسیله بهبود طرح فرآیند یا محصول، بهای تمام شده را كاهش دهد ولی محصول همان سطح از كاركرد مورد نظر را داشته باشد.

بنابراین تیم طراحی به سوی بهای تمام شدة هدف كه منعكس كنندة یكسری كاركردهای محصول است حركت می‌كند. گاهی اوقات تیم طراحی با وضعیتی روبه‌رو می‌شودكه بهای تمام شده اضافی، كاركرد اضافی و نهایتاً قیمت بالاتری‌ایجاد خواهد كرد كه مشتری برای‌این كاركرد پول می‌پردازد.در‌این شرایط تیم باید تصمیم بگیرد كه آیا هر كاركرد هزینه اضافی خود را می‌پوشاند و یا‌ اینكه افزایش ارزش برای مشتری از بهای تمام شدة همان محصول بیشتر خواهد بود. به طور كلی ‌اینها ارزش استراتژیك و ارزش محصول را منعكس خواهد كرد.

ایدة هزینه‌یابی هدف‌این واقعیت را منعكس می‌كند كه اغلب طرح‌های محصول یا فرآیند بر اساس كمترین بهای تمام شده طراحی نمی‌شود بلكه بر اساس طرح‌هایی است كه سازمان با آن می‌تواند به فعالیت خود ادامه دهد. موضوع مذكور‌این اندیشه را توجیه می‌كند كه « ما راه حلی را انتخاب خواهیم كرد كه مورد نیاز ماست و نه راه حلی كه بهترین پاسخ باشد».

هدف كلی وغیر قابل تغییر تیم طراحی دستیابی به بهای تمام شده هدف است. تا زمانی كه تیم طراحی به بهای تمام شدة هدف نرسد محصول تولید نمی‌شود. در واقع‌این هدف منعكس‌كننده تقاضای مشتری است و همچنین باید بازده معقولی نیز را برای سرمایه گذاران‌ایجاد كنند. بنابراین تیم طراحی باید از ابزارهایی استفاده كنند كه آنها را در دستیابی به بهای تمام شدة هدف كمك كند. ابزارهای مهم طراحان در هزینه‌یابی هدف، تجزیه و تحلیل پیاده سازی اجزای محصول رقیب(11)، طراحی ارزش(12) و طراحی مجدد(13) است.

هزینه‌یابی هـدف در عمـل

تویوتا موتور فرآیند هزینه‌یابی هدف را طی سال‌های 1960 اختراع كرده است. در تویوتا فرآیند هزینه‌یابی هدف وقتی شروع می‌شود كه گروه بازاریابی قیمت هدف را مشخص كند. ارزش بازار كارآیی‌های جدید اضافه شده به وسایط نقلیه موجود، افزایش قیمت مدل جدید را بر مدل قدیم تعیین می‌كند، طراحان سپس قیمت یك واحد را در حجم برآوردی تولید طی دوره محصول ضرب می‌كنند، تا درآمد كل تولید را به دست آورند. مرحله بعدی، برآورد هزینه محصول جدید است، با افزودن هزینه اضافی تغییرات طراحی در محصول جدید به هزینه پایه محصول موجود، بهای تمام شدة جدید برآورد می‌شود. تیم طراحی سپس بهای تمام شده را با درآمد‌ها مقایسه می‌كند تا حاشیه سود برآوردی را به دست بیاورد. حاشیه‌ای كه نتواند بازدة هدف (موردنظر) را تأمین كند نیاز به فرآیند طراحی مجدد محصول دارد.]4[

فرآیند طراحی مجدد با محاسبة رقم كاهش بهای تمام شدة مورد نیاز شروع می‌شود. سرپرست تیم طراحی كاهش بهای تمام شدة هدف را بین اعضای تیم طراحی توزیع می‌كند برای مثال واحد مونتاژ یك افزایشی را در بهای تمام شدة مونتاژ بر اساس افزایش تعداد بخش‌های وسیلة نقلیه جدید برآورد می‌كند. واحد مونتاژ ممكن است روش‌هایی را شناسایی كند كه از‌این طریق بتواند فرآیند بهای تمام شده را دوباره طراحی كند در نتیجه بهای تمام شدة مورد انتظار اضافی كاهش خواهد یافت. روش دیگر‌این است كه ممكن است با همفکری گروه مونتاژ و مهندسین طراحی تعداد بخش‌هایی كه سبب افزایش اجزای وسیله نقلیه شده را كاهش دهد.‌این نقطه جایی است كه نظرات ارائه شده به‌وسیله افراد متخصص در ساخت یك محصول می‌تواند سبب كاهش هزینه محصول شود. فرآیند فوق ادامه می‌یابد تا زمانی‌که محصول با همان عملكرد و با حداقل بهای تمام شده تولید شود و تا زمانی كه تیم طراحی به بهای تمام شدة هدف برسند.

تجزیه و تحلیل محصولات شركت‌های رقیب یا تجزیه و تحلیل و پیاده كردن اجزای كالاهای رقیب یا مهندسی معكوس(14)، فرآیند ارزشیابی محصول رقیب برای شناسایی فرصت‌هایی جهت بهبود محصول شركت است در‌این روش محصول رقیب قطعه قطعه می‌شود تا عملكرد محصول و طراحی محصول شناسایی شود و همچنین نتایجی كه در ارتباط با فرآیند ساخت محصول است به‌دست آید. ‌این تجزیه و تحلیل دركی از بهای تمام شدة محصول ارائه می‌كند و مزایا و معایب محصولات شركت و طراحی محصول رقیب را بررسی می‌كند. عنصر اصلی‌این تجزیه و تحلیل الگوسازی(15) است كه طرح محصول موردنظر را با طرح‌های محصول رقبا مقایسه می‌كند.

استقـرار فعالیت كیفی(16)

استقرار فعالیت كیفی یك ابزار مدیریتی كه طی سال‌های 1970 در شركت كشتی‌سازی ‌كوب(17) ژاپن صورت گرفته است.‌این روش ساختاری را برای شناسایی نیازهای مشتری ارائه می‌كند كه كلید ورودی در فرآیند هزینه‌یابی هدف است. سازمان‌ها‌این روش را برای شناسایی خواسته‌های مشتریان قبل از فرآیند طراحی محصول استفاده می‌كنند. سپس آنچه مشتری خواسته با آنچه كه تیم طراحی برای تأمین نیازهای مشتری انجام داده مقایسه می‌شود. در نتیجه‌ایجاد فعالیت كیفی پشتوانه‌ای برای فرآیند طراحی ارزش می‌باشد،‌ایجاد فعالیت كیفی یك جزء مهم در فرآیند هزینه‌یابی هدف است.

طراحی ارزش

طراحی ارزش كه همچنین تجزیه و تحلیل ارزش نامیده می‌شود یك روند منظم (سیستماتیك) یا رویكرد ارزشیابی طراحی محصول به منظور شناسایی فرصت‌هایی برای افزایش ارزش محصول است. ارزش محصول همانطور كه تعریف شد تناسب كاركرد با بهای تمام شده است. دو روش برای افزایش ارزش وجود دارد « یكی ثابت نگه داشتن كاركرد و كاهش بهای تمام شده» یا « ثابت نگه داشتن بهای تمام شده و افزایش كاركرد».

طراحی ارزش به همه اجزای تولید محصول شامل مواد اولیه، فرآیند تولید، نوع دستمزد و تجهیزات استفاده شده در تولید و توازن بین اجزای خریداری شده و اجزای ساخته شده توسط خود شركت توجه می‌كند. طراحی ارزش به دو طریق به بهای تمام شده هدف تخصیص یافته دست می‌یابد. روش اول به‌وسیلة شناسایی طرح‌های بهینة محصول یا حتی محصولات جدیدی كه ممكن است همان كاركرد را به روش‌های دیگری ارائه كند كه سبب كاهش بهای تمام شدة تولید می‌شود. در حالی‌كه عملكرد محصول تغییر نمی‌كند. روش دوم حذف عملكردهای غیر ضروری كه سبب افزایش پیچیدگی محصول یا افزایش بهای تمام شده محصول می‌شود.

فرآیندطراحی ارزش باشرح جزئیات عملكردهای محصول شروع می‌شود. ‌این فعالیت اغلب تجزیه و تحلیل عملكرد محصول(18) نامیده می‌شود كه در واقع قلب رویكرد طراحی ارزش محصول است. ‌این تجزیه و تحلیل به صورت نموداری نشان داده می‌شود كه به آن نمودار فنی سیستم‌های تجزیه و تحلیل عملكرد محصول گویند كه در آن عملكردهای مهم محصول شناسایی می‌شود.

با توجه به عملكرد محصول، تیم طراحی اغلب اجزایی را مورد توجه قرار می‌دهد كه همان كاركرد را در محصول دیگر ارائه كند. از‌این رو احتمال استفاده از اجزای استاندارد افزایش می‌یابد در نتیجه منجر به افزایش كیفیت و كاهش بهای تمام شده می‌شود. اطلاعات ویژه كاركردهای محصول به تیم طراحی اجازه می‌دهد تا بهای تمام شده عملكردهای محصول را با آن چیزی كه مشتری برای آن پول می‌پردازد مقایسه كند، سپس تیم طراحی به بررسی اثر كاركردها در بهای تمام شده هر راه‌حل در محصولات موجود می‌پردازد و نهایتاً راه‌حل‌ها ارزیابی می‌شود و اگر قابل اجرا باشد نقاط مثبت هر یك از راه‌حل‌ها را برای بهبود طرح محصول انتخاب می‌كنند.]5[

بعضی از شركت‌های متعلق به گروه «كرایسلر» یك مرحله اضافی برای تجزیه و تحلیل عملكرد محصول در نظر گرفته‌اند. ‌این شركت‌ها تجزیه و تحلیل محصول را برای شناسایی عملكردهای هر یك از اجزای محصول استفاده می‌كند سپس طراحان به بررسی کارکرد‌های دارای ارزش برای مشتری می‌پردازند و همچنین بهای تمام شده هر کارکرد را ارزیابی می‌كنند.

سودمندی ‌این فرآیند؛ شناسایی شرایطی که هزینه‌های عملكرد اجزای بیش از ارزش موردنظر مشتری است، همچنین‌این فرآیند اغلب عملكردها یا اجزایی را كه مشتری نخواسته یا ارزشی قائل نیست را شناسایی می‌كند پس‌اینها می توانند به تنهایی اهداف طراحی را برآورده كنند.

طراحی مجدد

رویكردهای تجزیه و تحلیل محصولات رقیب و طراحی ارزشی به طور عمده بر طراحی محصول تأكید می‌كند. عنصر دیگر در تعیین بهای تمام شدة محصول فرآیندی است كه سازمان برای ساخت محصول توجه می‌كند و به طور همزمان به بهای تمام شدة محصول و كیفیت محصول كه به طور مشترك بر طراحی فرآیند و طراحی محصول اثر دارد توجه می‌كنند، طراحی مجدد فعالیت طراحی مجدد فرآیند محصول است و آن ناشی از ویژگی‌های مطلوب كیفیت یا بهای تمام شدة محصول است.

هزینه‌یابی كایزن

زمانی كه طراحان طرح‌های محصول و فرآیند را تثبیت و اجرا می‌كنند منافع ناشی از اجرای فرآیند با بهترین كارآیی حاصل می‌شود. هزینه‌یابی كایزن(19) برخواسته‌های سازمان متمركز است. خواسته‌هایی كه مدیران سیستم موجود برای كاهش بهای تمام شده می‌توانند اجرا كنند، بنابراین برخلاف هزینه‌یابی هدف، كه طراحان قبل از تولید محصول آن‌را استفاده می‌كنند، پرسنل عملیاتی، هزینه‌یابی كایزن را وقتی اجرا می‌كنند كه محصول در حال تولید شدن است. به هر حال هزینه‌یابی هدف از نظرات مشتری ناشی می‌شود ولی هزینه‌یابی كایزن از اهداف سودآوری دوره‌ای كه بوسیله مدیریت ارشد‌ایجاد می‌شود، ناشی می‌شود.

برای كاهش بهای تمام شده در هزینه‌یابی كایزن اصلاحاتی در طرح محصول یا فرآیند تولید جاری‌ایجاد می‌كنند.‌این اصلاحات ناشی از بهبود فرآیند‌های‌ایجاد شده قبلی است و بهبود عملكرد ماشین آلات، كاهش ضایعات، افزایش آموزش و انگیزه كارمندان جهت تشویق كارمندان به شناسایی و اجرای تعمیرات اضافی روزمره كه می‌تواند سبب بهبود بهای تمام شده و كیفیت عملكرد شود. به طور خلاصه، تأكید هزینه‌یابی كایزن بر فرآیند است.

سازمان‌ها به روش‌های مختلفی به اصلاح مستمر می‌پردازند، یکی از روش‌ها برای کاهش هزینه‌ها، سیستم هزینه‌یابی كایزن استراتژی است. مثلاً شركتی سیستم هزینه‌یابی كایزن را با چهار جزء زیر اجرا نموده است: هزینة تولید، هزینه‌های عدم كارآیی، هزینه‌های ظرفیت و هزینه‌های سربار.

بعضی از افراد هم از هزینه‌یابی كایزن و هم از هزینه‌یابی هدف انتقاد كرده‌اند. آنها اعتقاد دارند كه‌این روش‌های هزینه‌یابی اغلب سبب استرس زیادی بر كارمندان می‌شود. بعضی از سازمان‌ها در پاسخ گفته اند كه روش‌های هزینه‌یابی هدف و هزینه‌یابی كایزن باید سطح انتظارات عملكرد را كاهش دهد. به هر حال با توجه به ماهیت آنها كه بر افزایش انگیزش جهت كاهش بهای تمام شده تمركز دارد‌این روش‌ها استرس زا هستند.

مدیریت بر مبنای فعالیت عملیاتی (20)، از فرآیند طراحی مجدد ناشی می‌شوند. تحلیل گران مراحل یا فعالیت‌های فرآیند موجود یا فرآیند مورد نظر را طراحی می كنند،‌این فعالیت را ترسیم فرآیند(21) گویند. طراحان بدنبال فرصت‌هایی برای کاهش بهای تمام شده هستند. برای ‌این منظور عوامل‌ایجاد ضایعات در فرآیند طراحی را حذف می‌كنند. فعالیت‌هایی كه منابعی را بدون‌ایجاد كارآیی اضافی در محصول مصرف می‌كنند. فعالیت‌های بدون ارزش افزوده(22) گویند. فعالیت‌های بدون ارزش افزوده مواردی را نشان می‌دهد كه سازمان بدلیل فقدان طراحی یا فقدان برنامه‌ریزی انجام می‌دهد. جابجایی كالا و مواد، انبارداری، بازرسی از جمله فعالیت‌هایی هستند كه سبب استفاده از منابع در فرآیند تولید می‌شوند و ارزش افزوده‌ایجاد نمی‌كنند. طراحی جدید محصول یا طراحی مجدد فرآیند كه سبب حذف فعالیت‌های بدون ارزش افزوده می‌شوند بهای تمام شده محصول و مدت چرخة عملیات(23) را كاهش می‌دهد و اغلب سبب افزایش عملیات محصول خواهند شد. مراحل مدیریت بر مبنای فعالیت عملیاتی به شرح زیر است:

1- ترسیم نمودار فرآیند برای شناسایی هر فعالیت

2- شناسایی بهای تمام شده هر فعالیت

3- شناسایی فرصت‌ها ی اصلاح و بهسازی ( كه شامل طراحی مجدد برای حذف فعالیت‌های بدون ارزش افزوده و اصلاح مستمر برای بهبود عملكرد فعالیت‌های دارای ارزش افزوده)

4- اولویت بندی اصلاحات یا بهسازی (معمولاً اصلاحات به منظور افزایش ارزش است)

5- ارائه امكان سنجی مالی برای طراحی مجدد

6- شناسایی موارد یا فعالیت‌هایی كه باید حذف شود یا سایر مواردی كه بهای تمام شده فعالیت را كاهش می‌دهد.

7- تعیین تغییرات مورد نیاز

8- مقایسة منافع با بهای تمام شدة آن منافع

هزینه‌یابی دورة عمر

فرآیند برآورد وانباشتن هزینه ‌های طی دورة عمر محصول را هزینه‌یابی دورة عمر محصول(24) گویند. هزینه‌یابی دوره عمر محصول، مناسب شرایطی است كه در آن برنامه‌ریزی وسیع، بهای تمام شدة زیاد و هزینه‌های زیاد برای توقف تولید محصول وجود دارد.

سه هدف عمده برای هزینه‌یابی دورة عمر محصول وجود دارد. هدف اول، هزینه‌یابی دورة عمر محصول در‌ایجاد دركی از بهای تمام شدة كل مربوط به محصول كمك می‌كند كه‌این درك از بهای تمام شده در شناسایی‌اینكه آیا سودهای طی دوره فعالیت، تولید، هزینه‌های اصلاح و یا توقف تولید را خواهد پوشاند. وقتی هزینه‌های توقف تولید در فرآیند ارزیابی محصول در نظر گرفته می‌شود، هزینه‌یابی دورة عمر محصول اغلب محصولاتی را شناسایی خواهد كرد كه دیگر سودآور نیستند. هدف دوم، به علت توجه وسیع‌این روش هزینه‌یابی به بهای تمام شده،‌این روش پیامد‌های هزینه محیطی محصول را شناسایی خواهد كرد و انگیزه‌ای برای كاهش یا حذف‌این هزینه‌ها می‌شوند. هدف سوم، به منظور كنترل و مدیریتِ هزینه‌ها در مراحل طراحی محصول و طراحی فرآیند، هزینه‌یابی دورة عمر محصول در شناسایی هزینه‌های طی دوره برنامه‌ریزی و هزینه‌های توقف تولید كمك خواهد كرد. برای مثال چندین برنامه طراحی ممكن است با همان بهای تمام شده برای سطح مورد نظر از كیفیت و كارآیی ارائه شود. به هر حال وقتی بهای تمام شده اصلاح و توقف تولید مدنظر قرار می‌گیرد، یكی از طرح‌های محصول یا فرآیند آشكارا بر دیگری برتری دارد. به طور كلی هزینه‌یابی دورة عمر یك حسابداری جامعی از هزینه‌های محصول اعم از هزینه‌های محیطی و تولیدی ارائه می‌كند. از ابتدا تا انتها، هزینه‌یابی دورة عمر محصول به تصمیم‌گیرندگان كمك می‌كند تا پیامدهای بهای تمام شدة محصول را درك كنند و بخش‌هایی از كاهش بهای تمام شده را كه هم مطلوب و هم در كارآیی تأثیر دارند شناسایی كنند.]6[

posal costs

 



می توانید دیدگاه خود را بنویسید
کسب درآمد ماهیانه از سایت های کلیکی جمعه 6 اردیبهشت 1392 05:26 ب.ظ
سلام
شما میتوانید با روزی 20 دقیقه کار با اینترنت ماهیانه 30 هزار تومان کسب درآمد کنید
فقط کافیست در سایت های گروه اسمان فعالیت کنید
شرکت ثبت شده در ستاد ساماندهی و دارای مجوز فعالیت
کاملا تضمینی
پرداختی به کارت های عضو شبکه شتاب
پس همین الان عضو شوید و فعالیت خود را آغاز کنید
با تشکر
رامین شنبه 31 فروردین 1392 10:03 ب.ظ
سلام دوست عزیز
وبلاگ خوبی داری
خوشحال میشوم که به وبلاگ من هم سر بزنی و در صورت تمایل تبادل لینک کنیم
با آرزوی موفقیت برای شما
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر